۲۲ آوريل (دوم ارديبهشت ماه) سالروز تولد ولاديمير ايليچ لنين است. لنين، انديشمند انقلابی، رهبر انقلاب کبير اکتبر و آموزگار همه زحمتکشان جهان در سال ١٨٧۰ به دنيا آمد. او سازمانده و رهبر نخستين انقلاب پيروزمند پرولتری و بنيانگذار نخستين دولت کارگری- دهقانی است. لنين نماد انسان تراز نوين و بنيانگذار حزب پرولتری تراز نوين است. لنين انسانی از نظر اخلاقی بسيار منزه، و رهبر و سازماندهی فوق‌العاده است که فروتنی، پُرکاری، اصوليت خدشه‌ناپذير، فداکاری نامحدود و علاقه و محبت بی‌انتها نسبت به همه زحمتکشان، و آشتی‌ناپذيری نسبت به هر نوع ستم و استثمار  را در خود جمع کرده است.

لنين با غنی‌سازی مارکسيسم و انطباق خلاق آن با عصر امپرياليسم و انقلاب، راه پيروزی انقلاب سوسياليستی اکتبر و آغاز دوران نوين گذار از سرمايه‌داری به سوسياليسم را گشود.

هسته آموزش لنين اين کلام انقلابی است که می‌گويد: «سازماندهی رمز پيروزی زحمتکشان است.» لنين انديشه‌های بنيادی مطروحه توسط مارکس و انگلس را در باره حزب پرولتری گسترش داد و غنی ساخت و برای نخستين بار در تاريخ مارکسيسم، آموزش يکپارچه و هماهنگی در باره حزب کمونيست، در باره حزب تراز نوين يعنی حزب انقلاب اجتماعی را ايجاد کرد. لنين اين آموزش خود را در باره حزب پرولتری با تکيه بر تجارب عظيم جنبش انقلابی روسيه و ديگر کشورهای جهان تدوين کرد.

آموزش لنين در باره حزب، اصول تئوريک، سياسی و سازمانی را يک‌جا در خود جمع دارد. يکی از اصول بنيادی فعاليت حزب لنينی وفاداری آن به تئوری انقلابی مارکسيسم- لنينيسم است. لنين می‌نويسد: «بدون تئوری انقلابی جنبش انقلابی نيز نمی‌تواند وجود داشته باشد... نقش مبارز پيشرو را فقط حزبی که تئوری پيشرو رهنمونش باشد، می‌تواند ايفا کند.»

مارکسيسم- لنينيسم يعنی ايدئولوژی طبقه کارگر، در رهگذر پيکار شديد و آشتی‌ناپذير عليه ايدئولوژی بورژوايی پديد آمده و تکامل يافته است. لنين ضمن تشريح سه شکل عمده مبارزه پرولتاريا در راه رهايی خويش، يعنی مبارزه اقتصادی، سياسی و ايدئولوژيک تصريح می‌کند که طولانی‌ترين و دشوارترين اين سه شکل مبارزه، مبارزه ايدئولوژيک است.

پرولتاريا فقط در صورتی می‌تواند در اين پيکار پيروز شود که همواره به تئوری مارکسيستی- لنينيستی وفادار باشد و بروز هرگونه مظاهر ايدئولوژی بورژوايی را در جنبش کارگری با قاطعيت تمام افشا کند. لنين در سال ۱۹۰۲ در کتاب «چه بايد کرد؟» نوشت: «مسأله فقط بدينسان می‌تواند مطرح باشد: يا ايدئولوژی بورژوايی و يا ايدئولوژی سوسياليستی. ميان اين دو چيزی وجود ندارد... بدين جهت هرگونه کم بها دادن به ايدئولوژی سوسياليستی و هرگونه دوری جستن از آن، معنايش تقويت ايدئولوژی بورژوايی است». به همين جهت مبارزه قاطع همه احزاب کمونيست در راه حفظ پاکيزگی تئوری مارکسيستی- لنينيستی و مساعی آنان برای افشای تلاش‌هايی که ايدئولوگ‌های بورژوا و همفکران رويزيونيست و سکتاريست و دگماتيک آنان برای تحريف اين تئوری به کار می‌برند، دارای اهميت عظيم بوده و هست. لنين خاطرنشان می‌سازد که مارکسيسم در جريان اين مبارزه از آن جهت رشد يافت و تقويت پذيرفت که «اختلاف‌نظرها را لاپوشانی نکرد و به نيرنگ‌های ديپلماتيک نپرداخت...»

حزب مارکسيست- لنينيست تراز نوين به عنوان حزب طبقه کارگر دارای خصلت و گوهر انترناسيوناليستی و يکی از عناصر متشکله جنبش جهانی کمونيستی است. لنين می‌نويسد: «سرمايه نيروی بين‌المللی است. برای پيروزی بر آن اتحاد بين‌المللی کارگران، پيوند برادری بين‌المللی کارگران ضررويست... ما انترناسيوناليست هستيم.»*

آموزش لنين در باره حزب تراز نوين سلاح نيرومندی است در دست کمونيست‌های تمام کشورها که طبقه کارگر با به کار بردن آن می‌تواند رسالت تاريخی خود را در زمينه نوسازی انقلابی جهان، تحقق بخشد. «الکساندر برمينسکی» شاعر بزرگ شوروی آموزش‌های لنين در باره حزب پرولتری تراز نوين را در قطعه زيبايی بيان کرده است، معانی زيبا و جوهر شعر «برمينسکی» در سمفونی شماره ۲ «ديمتری شوستاکويچ» جاودانه شده است:

«ما در طلب کار و نان راه افتاديم،
قلب‌هايمان اسير غم بود
دودکش‌های بلند کارخانه
چون بازوانی نحيف
- ناتوان از گره کردن مشت‌ها-
سر بر آسمان داشت.
سرنوشت ما، با کلمات هول‌انگيز
سکوت،
عذاب،
ظلم،
رقم خورده بود.
تفنگ‌ها بر فراز سکوت و عذاب و فقر
به غرش درآمدند
آ...ی لنين
تو از رنج، عزمی پولادين ساختی
از دستان پينه بسته، قدرتی آهنين
و ما دريافتيم که سرنوست ما
با مبارزه رقم خورده است.»**
 

*برگرفته از کتاب «در باره حزب پرولتری تراز نوين»، ترجمه محمد پورهزمزان، دايره ترجمه و انتشار آثار مارکسيستی- لنينيستی حزب تودۀ ايران، ١٣۵۶.
**بخشی از ترجمه سمفونی ٢ شوستاکويچ